Bye bye Nihon we miss you
Thuis - Woerden - 12:12 pm
Het zal jullie niet ontgaan zijn, maar we zijn alweer een aantal dagen terug van onze reis. Het was echt niet leuk om weg te moeten gaan omdat er nog zoveel leuks te zien en te doen was, maar life goes on. Werk ligt ook weer klaar op kantoor, dus niets aan te doen.
De laatste dagen waren een beetje raar eerst. We kwamen vrijdag vanuit Osaka aan in Tokyo en wisten eigenlijk niet goed wat ons te wachten stond. Het hotel wat we geboekt hadden was namelijk het goedkoopste wat we tot dan toe hadden. Een tijdje ging eroverheen voordat we met trein en metro en nog een wandeling bij de voordeur stonden. Maar hé dat was niet de voordeur, dit is een wasserette. Oh wacht, daar staat een bordje dat het aan de andere kant staat. We moesten dus al van tevoren aangeven hoe laat we kwamen omdat er anders helemaal niemand bij de desk zou staan. Goed... we stonden daar dus en moesten op een deur kloppen, waarna we vriendelijk geholpen werden, al duurde het wel best lang. We konden onze kamer in en schrokken toch wel even. Wow!! is dit een hotel? Echt vergane glorie duidelijk, vandaar dat het zo goedkoop is. De badkamer was nog nat van het schoonmaken en de kamer was zo klein dat de drie bedden alles al hadden gevuld. Ach ja, het is maar voor drie nachten geweest en het grootste deel van de dag zijn we toch ergens anders.
Die avond gingen we maar wat eten zoeken in de buurt en eigenlijk wisten we ook nog niet zo goed wat Asakusa nou eigenlijk te bieden had aan toeristen, maar daar kwamen we snel achter. Al na een paar minuten lopen kwamen we in een leuke winkelstraat die best ver doorliep. Er kwam ons een park voorbij, een kermis en heel veel take away tentjes en kleine restaurantjes aan de straat waar allemaal mensen gezellig aan het eten/drinken waren. Nou leuke verrassing dus, het zag er allemaal erg leuk uit zo. Na nog een stukje lopen vonden we een klein zaakje met sushi. Daar hebben we echt heerlijk gegeten, de mensen daar waren ook alweer zo aardig. Waarom kan dat niet zo in Nederland?? Hihi
Zaterdag kwam alweer snel, we gingen maar weer even een keer lekker uitslapen en de rest van de dag heel weinig doen. Dat werd het ook echt, want pas tegen een uur op drie in de middag gingen we echt wat doen hahaha. We zijn richting JR Ueno station gegaan omdat daar een groot park in de buurt is. Ueno Park ligt daar dus... ik zou zeggen zoek het eens op in de zoekmachine. Dat park is echt mooi zeg! Er staan kleine tempeltjes en zijn gezellige eettentjes aan de rand en één kant van het meertje wat in het park ligt staat vol met hele grote lelies terwijl aan de andere kant overal roeibootjes en fietsboten ronddobberden met stelletjes en gezinnen. Er was maar één probleem, we konden helemaal nergens gaan zitten op een bankje, want alles was al bezet. Na nog een stukje wandelen door het prachtige park zijn we gewoon op een randje gaan zitten, toevallig vlakbij een muziekpodium waar een man en een vrouw hun stem aan het opwarmen waren voor een voorstelling (ik denk operette). Die vrouw had echt een lelijke stem whuhahaha maar die man, die had echt een geweldige stem!
Het werd alweer snel avond, dus gingen we weer ergens wat eten. Deze keer even vlakbij het station waar we toch al in de buurt waren. Lekker goedkoop een kommetje rijst, wat rundvlees, koolsla en miso soep. Lekker weer gevuld zijn we teruggelopen naar ons hotel, maar we hoorden steeds dreunen en af en toe leek het dichterbij te komen. Was het een aardbeving? Nee dat kan niet, dan zouden we nu wat voelen. Maar huh? Ja we voelen wel af en toe wat, maar dat kan eigenlijk geen aardbeving zijn... zou het onweer zijn? Hmm de mensen voor ons kijken naar de lucht, maar er is helemaal niets te zien, ook geen flitsen. Hmm het zal wel onweer zijn in de verte wat lekker door de stad dreunt, want je voelt het wel. Eenmaal bij het hotel kon ik even op de laptop kijken en zag ik dat er voor stormachtige wind gewaarschuwd werd en dat er mogelijk onweer zou komen. Paar uur later bleek dat er misschien twee druppeltjes zijn gevallen en heb ik ook niets meer gehoord, zelfs de wind vraag ik me af waar die bleef.
Later die avond zijn we zoals we bedacht hadden naar een pachinko hall gegaan. Geld in de machine en kom maar op met die balletjes. Het doel van het spel is om de balletjes (soort pinballs) steeds op één punt erin te laten vallen, wat je kan beïnvloeden door de snelheid van de ballen aan te passen die de machine inschieten. Toch best moeilijk om dat voor elkaar te krijgen. Elke keer als een balletje in het gaatje valt begint de machine te draaien, net als een fruitmachine. De bedoeling dan is dat je drie keer hetzelfde cijfer op je scherm krijgt, want als je dat krijgt win je balletjes die per stuk 1 yen waard zijn. We hebben allemaal een tijdje gespeeld, maar omdat we zo slecht erin zijn hebben we allemaal verlies gedraaid, maar konden we met onze balletjes nog wel wat snoepjes kopen haha. De laatste uurtjes voor het slapen hebben we lekker gehangen en vage tv shows gekeken.
Toen kwam zondag nog waarop we nog een aantal dingen wilden doen. We wilden naar Harajuku om de bekende Harajuku girls te zien en we wilden nog een keer naar Akihabara (Tokyo Electric city) omdat we de vorige keer niet op het beste moment van de dag waren geweest. Een stukje lopen en weer een stukje metro en nog een paar stations met de JR trein (over Yamanote Line ^_^) kwamen we aan op het station Harajuku. Nog een slokje drinken naar binnen werken en we liepen richting de brug waar het allemaal zou moeten zijn. Grrr we stonden er en wat stond daar? Een vent in een lelijk roze pak die werkeloos is en met je wil trouwen en een Gaijin cosplay liefhebber, gewoon een blank meisje die zich verkleedt heeft als gothic lolita en nog lelijk ook. Dat was wel even een teleurstelling, zondag is juist de dag dat er veel Harajuku girls en boys zouden moeten staan. We zijn toen maar het park in gelopen die er in de buurt is en hebben bij een vijver met schildpadden en koikarpers staan kijken naar wat ze deden en wat gegeten. Na een tijdje zagen we ineens een ijsvogel over het water komen en kwamen er ook een aantal mannen tevoorschijn met camera's. Kennelijk kwamen die daar vaker, want zij gingen aan andere mensen vertellen wat er allemaal te zien was en hadden ook een fotoboek bij zich, die ze ook aan ons lieten zien. Er stonden allerlei vogels in die in dat park te zien zijn op verschillende momenten van het jaar. Dat was toch wel erg mooi eigenlijk. Voor mij was het een beetje een goedmaker tegenover het gemis van Harajuku girls.
We zijn weer gaan lopen en in een drukke straat even een winkel in gelopen waar ze uiteraard weer Iphone 4, Ipad en Disney® Phones hebben haha. Even in de airco staan was het dus eigenlijk. Niet lang daarna zijn we weer verder gelopen door de hele drukke straat richting Shibuya waar het ook al heel druk bleek te zijn. Er kwamen ineens geluidskarren voorbij racen die we later ook weer zagen staan op een plein. Daar stond een man op het dak van het busje leuzen te roepen en mensen iets te vertellen. Van wat ik zag waren er niet veel mensen die luisterden haha. Het zag er trouwens ook een beetje uit als een toespraak van een nationaal socialistische partij, het kan makkelijk iets anders zijn geweest. Een tijdje in die mensenmassa was wel genoeg dus zijn we maar richting Akihabara vertrokken voor ons tweede bezoek.
Deze keer was het echt veel drukker en waren ook echt alle winkeltjes open. Wat het eerste opviel deze keer was een hele markt, onder een gebouw, met allemaal elektronica kraampjes. Het walhalla voor paneelbouw liefhebbers en mensen die graag een beveiligingscamera willen of iets dergelijks. Een prima plaats dus voor Sander, hij stond zowat te kwijlen bij sommige kraampjes, dat was echt mooi. Begrijp me niet verkeerd, het was echt indrukwekkend hoeveel er te zien was in al die kraampjes, dus kwijlen was niet exclusief voor één persoon hihi. Buiten de markt stonden een aantal wagen waar je kebab kon krijgen en schaafijs. Frank ging voor de kebab, maar Sander en ik gingen voor het schaafijs. Echt iets Japans wat ik volgens mij nog nergens anders heb gezien. Het is gewoon geschaafd ijs met eroverheen een hele dikke klodder siroop... smullen!! Daarna zijn we weer allemaal winkeltjes afgelopen en nog wat souvenirs gekocht en hebben we als afsluiting nog eens een Maid Café bezocht. Dikke pret, we werden onthaald door schattige meisjes en mochten naar boven om daar een moe moe panda te krijgen, gemaakt van een pancake en chocolade ijs als oren. De maids gingen voor andere gasten zingen en dansen en we mochten allemaal vrolijk meedoen. Ja het is een beetje vaag om daar te zijn, maar ik heb echt niemand gezien die daar niet vrolijk uit komt. En nee, het is niet alleen voor mannen, er komen ook genoeg vrouwen haha. Voordat we weg gingen na een uur plezier hebben we nog een foto gemaakt met onze favoriete Ami(go)-chan ^_^
Dat was Tokyo eigenlijk want de rest van de avond hebben we niet zoveel meer gedaan en zijn we gaan slapen om voor de allerlaatste dag alvast richting het vliegveld te gaan. We zijn daar in een heel luxe hotel verbleven met zwembad, massagesalon, bar, tennisvelden, softbalveld en natuurlijk een huwelijkskapel. Ja dat was onze laatste dag en dat was toch wel een rotgevoel *snif snif* Nu zijn we terug en kunnen jullie ons allemaal aan de tand voelen, maar nu je dit heb gelezen weet je in ieder geval ook alvast wat over onze laatste dagen in Japan.
Mata ne!!!
Osaka is the best! ^_^
- Osaka - Hostel 64 Osaka - 2:03 am
Daar ben ik weer met een nieuw verhaal over onze grote reis naar het land van de reizende zon. Er is weer veel gebeurt sinds de laatste blog, zoals in een Shinkansen (bullet train) reizen en verdwaald raken in de straatjes van Osaka!
Waar beginnen we... em afgelopen donderdag zijn we naar Shinjuki geweest zoals ik eerder schreef. Het drukste gedeelte van heel Tokyo, geloof me het is heeeeel groot daar, Shinjuku wordt echt gekenmerkt door veel forenzen en dagjes mensen die een flink gaan shoppen in de grote shopping mall Takashimaya Times Square en alle kleine winkeltjes in de omliggende buurt. Opvallend genoeg is er op maar een paar minuten lopen van het JR treinstation een groot park met Franse, Engelse en Japanse tuinen en wat dieren. Helaas was het nogal regenachtig en grijs en zijn we flink natgeregend terwijl we door de mooie Japanse tuin rondliepen. Gelukkig vonden we een mooie zitplaats met een paar vending machines en tafeltjes waar we konden opdrogen. Het park ging sluiten dus we zijn naar buiten gegaan en zijn richting de Tokyo Government Building gegaan. Daar zijn we kostenloos naar 200 m hoog gegaan, ears popping in de lift, en hadden we een nog mooier utizicht dan vanaf de Tokyo Tower.
Uitendelijk zijn we nog even Japanese Curry gaan eten en zijn richting hotel gegaan. Onderweg nog een pitstop bij The Threehundred Bar, een echte aanrader voor mensen die wel van gezellig drinken en happen houden. Niet heel veel verder kwamen we toch nog een keer over een plein waar we eerder waren geweest, alleen nu viel het op dat dit gewoon de Tokyo versie van Times Square was (zie de pics) en na snel overgestoken te zijn liepen we door. Maar wat zag mijn oog... de Hello Kitty store... hahahah nice... en toen was het verhaaltje van donderdag uit.
Donderdag avond zijn we nog even flink bezig geweest met hotels plannen tot ruim na 1 uur maar dan was het ook weer even gedaan. Eindelijk bedtijd en snel begon vrijdag alweer. Snel uit de veren, nog even cup noodles uit de AmPm (24h winkel net als Family Market en SevenEleven) gegeten en zijn we uitgecheckt van het Ryumeikan Hotel. Vlug naar het JR Tokyo station en voor de allereerste keer in een hogesnelheidstrein in Japan. Hikari 509 super-express naar Shin-Osaka was onze trein. Als je van treinen houdt zou je er gek van worden echt mooi was de trein en ook nog eens erg snel op de lange stukken met veel heuvels en tunnels.
Na zo'n 3 uur kwamen we aan in Osaka waar we nog even moesten puzzelen om de juiste treinen te pakken naar het station wat het dichtst bij ons nieuwe hotel zat. Alleen dat was het nog niet, want na een flink stuk lopen in een temperatuur van 34 graden in de volle zon waren we toch best moe en dorstig en waren we een beetje verdwaald... een paar straten van het hotel blijkt achteraf. Gelukkig kon een man ons helpen met zijn goeiste engels, twee woorden dus, ook nog bijgestaan door een man die er later bij kon staan die wel veel beter engels kon spreken. Ze stonden daar met een kaartje van de wijk en het adres die wij ze gaven. Het was wel even leuk zo daar te staan en te zien hoe vriendelijk en behulpzaam ze zijn. We zijn zelfs er naartoe gelopen door de aardige man. Dus uiteindelijk bijna een uur later kwamen we aan bij het hotel en konden we onze kamer op... even eten, boodschappen doen en toen laaaaaaaaaaang slapen.
Zaterdag brak dan eindelijk aan onze echte en enige dan aan in Osaka. We zijn zoals we normaal ook doen naar de kerk gegaan. Nu natuurlijk naar een Japanse kerk, waar juist dit weekend een engelstalige dienst was en nog een gezamenlijke maaltijd ook. Een uitgelezen kans om contact te leggen dus. Nou we hebben het geweten... deze mensen waren ook al super vriendelijk en we waren niet eens de enige bezoekers vanuit het buitenland. We hebben een paar uur zitten kletsen na de dienst en erbij wat gegeten, wat meteen een aantal nieuwe facebook contacten heeft opgeleverd haha. Ook zijn we met twee jongens nog even naar Osaka Castle geweest om rond te lopen en van de mooie vesting te genieten in de zon, al was het wel ruim 35 graden, als het al niet meer was. Er liep ook nog een man in samurai kleding rond met een nepkatana. Wij zijn met hem op de foto gegaan en hebben ons verontschuldigd op de Japanse manier, op de knieën en ver voorover buigen, voor onze overwinning op hen met het WK hahaha... dat vonden ze erg grappig!
Weer terug op onze kamer om even uit te puffen met de airco aan hebben we meteen weer één van de jongens vanuit de kerk gesproken en zijn we in de avond nog even wezen eten vlakbij Umeda Station en borrelen in de hipste buurt van Osaka waar het eerlijk waar vol was van de vrouwen in meest exotische kleding (kwijl kwijl) en mannen in hun bijpassende stijlen. Voor de liefhebber... zoek het op, het is vlakbij het metro station Shinsaibashi.
Nu zit ik weer hier op de hotelkamer, airco weer aan, buiten nog bijna 30 graden, en weer een heleboel foto's uploaden. Het is ook alweer de laatste nacht om te slapen hier, want morgen gaan we naar Kyoto. Op naar het volgende hotel dus... het verhaal is dus nog lang niet uit.... Cya all, have a good night!
