Bye bye Nihon we miss you
Thuis - Woerden - 12:12 pm
Het zal jullie niet ontgaan zijn, maar we zijn alweer een aantal dagen terug van onze reis. Het was echt niet leuk om weg te moeten gaan omdat er nog zoveel leuks te zien en te doen was, maar life goes on. Werk ligt ook weer klaar op kantoor, dus niets aan te doen.
De laatste dagen waren een beetje raar eerst. We kwamen vrijdag vanuit Osaka aan in Tokyo en wisten eigenlijk niet goed wat ons te wachten stond. Het hotel wat we geboekt hadden was namelijk het goedkoopste wat we tot dan toe hadden. Een tijdje ging eroverheen voordat we met trein en metro en nog een wandeling bij de voordeur stonden. Maar hé dat was niet de voordeur, dit is een wasserette. Oh wacht, daar staat een bordje dat het aan de andere kant staat. We moesten dus al van tevoren aangeven hoe laat we kwamen omdat er anders helemaal niemand bij de desk zou staan. Goed... we stonden daar dus en moesten op een deur kloppen, waarna we vriendelijk geholpen werden, al duurde het wel best lang. We konden onze kamer in en schrokken toch wel even. Wow!! is dit een hotel? Echt vergane glorie duidelijk, vandaar dat het zo goedkoop is. De badkamer was nog nat van het schoonmaken en de kamer was zo klein dat de drie bedden alles al hadden gevuld. Ach ja, het is maar voor drie nachten geweest en het grootste deel van de dag zijn we toch ergens anders.
Die avond gingen we maar wat eten zoeken in de buurt en eigenlijk wisten we ook nog niet zo goed wat Asakusa nou eigenlijk te bieden had aan toeristen, maar daar kwamen we snel achter. Al na een paar minuten lopen kwamen we in een leuke winkelstraat die best ver doorliep. Er kwam ons een park voorbij, een kermis en heel veel take away tentjes en kleine restaurantjes aan de straat waar allemaal mensen gezellig aan het eten/drinken waren. Nou leuke verrassing dus, het zag er allemaal erg leuk uit zo. Na nog een stukje lopen vonden we een klein zaakje met sushi. Daar hebben we echt heerlijk gegeten, de mensen daar waren ook alweer zo aardig. Waarom kan dat niet zo in Nederland?? Hihi
Zaterdag kwam alweer snel, we gingen maar weer even een keer lekker uitslapen en de rest van de dag heel weinig doen. Dat werd het ook echt, want pas tegen een uur op drie in de middag gingen we echt wat doen hahaha. We zijn richting JR Ueno station gegaan omdat daar een groot park in de buurt is. Ueno Park ligt daar dus... ik zou zeggen zoek het eens op in de zoekmachine. Dat park is echt mooi zeg! Er staan kleine tempeltjes en zijn gezellige eettentjes aan de rand en één kant van het meertje wat in het park ligt staat vol met hele grote lelies terwijl aan de andere kant overal roeibootjes en fietsboten ronddobberden met stelletjes en gezinnen. Er was maar één probleem, we konden helemaal nergens gaan zitten op een bankje, want alles was al bezet. Na nog een stukje wandelen door het prachtige park zijn we gewoon op een randje gaan zitten, toevallig vlakbij een muziekpodium waar een man en een vrouw hun stem aan het opwarmen waren voor een voorstelling (ik denk operette). Die vrouw had echt een lelijke stem whuhahaha maar die man, die had echt een geweldige stem!
Het werd alweer snel avond, dus gingen we weer ergens wat eten. Deze keer even vlakbij het station waar we toch al in de buurt waren. Lekker goedkoop een kommetje rijst, wat rundvlees, koolsla en miso soep. Lekker weer gevuld zijn we teruggelopen naar ons hotel, maar we hoorden steeds dreunen en af en toe leek het dichterbij te komen. Was het een aardbeving? Nee dat kan niet, dan zouden we nu wat voelen. Maar huh? Ja we voelen wel af en toe wat, maar dat kan eigenlijk geen aardbeving zijn... zou het onweer zijn? Hmm de mensen voor ons kijken naar de lucht, maar er is helemaal niets te zien, ook geen flitsen. Hmm het zal wel onweer zijn in de verte wat lekker door de stad dreunt, want je voelt het wel. Eenmaal bij het hotel kon ik even op de laptop kijken en zag ik dat er voor stormachtige wind gewaarschuwd werd en dat er mogelijk onweer zou komen. Paar uur later bleek dat er misschien twee druppeltjes zijn gevallen en heb ik ook niets meer gehoord, zelfs de wind vraag ik me af waar die bleef.
Later die avond zijn we zoals we bedacht hadden naar een pachinko hall gegaan. Geld in de machine en kom maar op met die balletjes. Het doel van het spel is om de balletjes (soort pinballs) steeds op één punt erin te laten vallen, wat je kan beïnvloeden door de snelheid van de ballen aan te passen die de machine inschieten. Toch best moeilijk om dat voor elkaar te krijgen. Elke keer als een balletje in het gaatje valt begint de machine te draaien, net als een fruitmachine. De bedoeling dan is dat je drie keer hetzelfde cijfer op je scherm krijgt, want als je dat krijgt win je balletjes die per stuk 1 yen waard zijn. We hebben allemaal een tijdje gespeeld, maar omdat we zo slecht erin zijn hebben we allemaal verlies gedraaid, maar konden we met onze balletjes nog wel wat snoepjes kopen haha. De laatste uurtjes voor het slapen hebben we lekker gehangen en vage tv shows gekeken.
Toen kwam zondag nog waarop we nog een aantal dingen wilden doen. We wilden naar Harajuku om de bekende Harajuku girls te zien en we wilden nog een keer naar Akihabara (Tokyo Electric city) omdat we de vorige keer niet op het beste moment van de dag waren geweest. Een stukje lopen en weer een stukje metro en nog een paar stations met de JR trein (over Yamanote Line ^_^) kwamen we aan op het station Harajuku. Nog een slokje drinken naar binnen werken en we liepen richting de brug waar het allemaal zou moeten zijn. Grrr we stonden er en wat stond daar? Een vent in een lelijk roze pak die werkeloos is en met je wil trouwen en een Gaijin cosplay liefhebber, gewoon een blank meisje die zich verkleedt heeft als gothic lolita en nog lelijk ook. Dat was wel even een teleurstelling, zondag is juist de dag dat er veel Harajuku girls en boys zouden moeten staan. We zijn toen maar het park in gelopen die er in de buurt is en hebben bij een vijver met schildpadden en koikarpers staan kijken naar wat ze deden en wat gegeten. Na een tijdje zagen we ineens een ijsvogel over het water komen en kwamen er ook een aantal mannen tevoorschijn met camera's. Kennelijk kwamen die daar vaker, want zij gingen aan andere mensen vertellen wat er allemaal te zien was en hadden ook een fotoboek bij zich, die ze ook aan ons lieten zien. Er stonden allerlei vogels in die in dat park te zien zijn op verschillende momenten van het jaar. Dat was toch wel erg mooi eigenlijk. Voor mij was het een beetje een goedmaker tegenover het gemis van Harajuku girls.
We zijn weer gaan lopen en in een drukke straat even een winkel in gelopen waar ze uiteraard weer Iphone 4, Ipad en Disney® Phones hebben haha. Even in de airco staan was het dus eigenlijk. Niet lang daarna zijn we weer verder gelopen door de hele drukke straat richting Shibuya waar het ook al heel druk bleek te zijn. Er kwamen ineens geluidskarren voorbij racen die we later ook weer zagen staan op een plein. Daar stond een man op het dak van het busje leuzen te roepen en mensen iets te vertellen. Van wat ik zag waren er niet veel mensen die luisterden haha. Het zag er trouwens ook een beetje uit als een toespraak van een nationaal socialistische partij, het kan makkelijk iets anders zijn geweest. Een tijdje in die mensenmassa was wel genoeg dus zijn we maar richting Akihabara vertrokken voor ons tweede bezoek.
Deze keer was het echt veel drukker en waren ook echt alle winkeltjes open. Wat het eerste opviel deze keer was een hele markt, onder een gebouw, met allemaal elektronica kraampjes. Het walhalla voor paneelbouw liefhebbers en mensen die graag een beveiligingscamera willen of iets dergelijks. Een prima plaats dus voor Sander, hij stond zowat te kwijlen bij sommige kraampjes, dat was echt mooi. Begrijp me niet verkeerd, het was echt indrukwekkend hoeveel er te zien was in al die kraampjes, dus kwijlen was niet exclusief voor één persoon hihi. Buiten de markt stonden een aantal wagen waar je kebab kon krijgen en schaafijs. Frank ging voor de kebab, maar Sander en ik gingen voor het schaafijs. Echt iets Japans wat ik volgens mij nog nergens anders heb gezien. Het is gewoon geschaafd ijs met eroverheen een hele dikke klodder siroop... smullen!! Daarna zijn we weer allemaal winkeltjes afgelopen en nog wat souvenirs gekocht en hebben we als afsluiting nog eens een Maid Café bezocht. Dikke pret, we werden onthaald door schattige meisjes en mochten naar boven om daar een moe moe panda te krijgen, gemaakt van een pancake en chocolade ijs als oren. De maids gingen voor andere gasten zingen en dansen en we mochten allemaal vrolijk meedoen. Ja het is een beetje vaag om daar te zijn, maar ik heb echt niemand gezien die daar niet vrolijk uit komt. En nee, het is niet alleen voor mannen, er komen ook genoeg vrouwen haha. Voordat we weg gingen na een uur plezier hebben we nog een foto gemaakt met onze favoriete Ami(go)-chan ^_^
Dat was Tokyo eigenlijk want de rest van de avond hebben we niet zoveel meer gedaan en zijn we gaan slapen om voor de allerlaatste dag alvast richting het vliegveld te gaan. We zijn daar in een heel luxe hotel verbleven met zwembad, massagesalon, bar, tennisvelden, softbalveld en natuurlijk een huwelijkskapel. Ja dat was onze laatste dag en dat was toch wel een rotgevoel *snif snif* Nu zijn we terug en kunnen jullie ons allemaal aan de tand voelen, maar nu je dit heb gelezen weet je in ieder geval ook alvast wat over onze laatste dagen in Japan.
Mata ne!!!
