Hello and goodbye Kyoto
Hiroshima - Dormy Inn Hotel - 11:25 pm
Het is alweer even geleden dat het lukte om een verhaal te schrijven over ons avontuur in Japan. Nou daar gaan we weer, want het lukte een week niet om lang genoeg internet toegang te hebben.
Wat hebben we in het kort gedaan. Vooral veel de benenwagen gebruiken en onszelf flink uitputten!
Maandag was het alweer tijd om uit Osaka te vertrekken dus we gingen op weg in de hoop om na Hostel 64 weer een mooi hostel aan te treffen. Na een reis met de trein over de Kyoto Line van ongeveer een uur kwamen we dan eindelijk aan. Hijg en puf... het bleek dus toch nog warmer te kunnen en dat werd ook nog echt beter de daarop volgende dagen maargoed. We liepen het station uit aan de verkeerde kant in eerste instantie maar al snel vonden we de juiste route naar ons incheck punt voor het hostel, wat voor één deel door vader en het deel waar wij moesten zijn door zijn zoon werd onderhouden. De vriendelijke man bij Ryokan Seiki nam onze gegevens even op en begon daarna heel enthousiast te vertellen waar we boodschappen konden doen, waar we lekker kunnen eten en shoppen en ook hoe we met de metro snel op de juiste plekken konden komen. Het was even een wirwar van lijntjes die hij trok maar dat maakte niet uit, want zijn enthousiasme maakte het al leuk genoeg. Nog twee hoeken om naar het Sparkling Dolphins Hostel waar we hartelijk werden onthaald in een bijna huiselijke sfeer. We mochten ook meteen naar binnen, schoenen uit en de lift in naar onze kamer op de bovenste verdieping. Daar waren we dan...
De volgende dag was alweer aangebroken. Wat is een betere activiteit dan een dagje fietsen door een vreemd land waar iedereen als een maniac op zijn/haar fiets over het voetpad jaagt, ja want dat is normaal hier haha. We huurden dus drie fietsen en zijn richting Nijo Castle gefietst om rond te snuffelen in de kamers van de Shogun die daar vroeger heeft gewoond. Helaas was het niet toegestaan om foto's binnen te maken om te voorkomen dat de papieren wanden vergaan van het licht. Na een wandelingetje over het terrein van toch wel weer ruim een uur zijn we even gaan lunchen in de tuin van het Kyoto Imperial Palace en verder op weg gegaan naar de heuvels voor de muizentempel en nog een aantal tempeltjes. De laatste tempel had een prachtige zandtuin en mooie vijvertjes wat een rustgevend en zen gevoel gaf hihi. Uiteindelijk zijn we weer terug aan gekomen bij het hostel en hebben we nog even uitgepuft.
Woensdag zijn we op aanraden van een aantal mensen naar Nara vertrokken. Dat is een stad met nog veel originele woningen en ook een groot park vol met herten die daar gewoon loslopen tussen de huizen en daar ook als 'belangrijke' dieren worden gezien. Eerst liepen we al door de stad door een lang smal winkelcentrum straatje en toen we daar uit kwamen zagen we een pagode van vijf verdiepingen met aan onze linkerhand een vijver vol met schildpadden en recht voor ons een trap waar al een handje vol herten stond te grazen. Maar een klein stukje het terrein op waren er al veel meer herten te zien tussen de mensen en tempels. Kleintjes probeerden de dieren te aaien en oh wee als je eten liet zien want dan had je er toch wel een achter je aan zoals we merkten toen we even gingen lunchen. Sander heeft even met een hert geworsteld en Frank is ook beroofd van zijn zoete broodje. Nog een stuk verder kwamen we aan bij een heel groot houten gebouw, het grootste houten gebouw op aarde met daarin het grootste koperen Boeddha beeld op aarde. We zijn daar om hem heen gelopen. Heel veel mensen stonden wierook te branden en grappige foto's te maken van het maken van het zelfde gebaar als het beeld doet. Daarna zijn we de bergen in gelopen en hebben we nog de herten gevoerd met speciale hertenkoekjes en met een hert op de foto gegaan. In de bergen werd het hoe hoger hoe koeler en kwamen we uit bij een geweldig uitzichtpunt. Oh en ik moet niet vergeten dat er in het bos wespen waren ter grootte van je duim, een beetje eng wel als ze nieuwsgierig bij je in de buurt kwamen zoemen.
De laatste echte dag in Kyoto wilden we nog naar Arashiyama om naar het apenpark te gaan daar. Maar eerst nog even een wandeling door een best groot dichtbegroeid bamboe bos waar overal toeristen te vinden waren. Ook een rivier die langs de bergen liep was druk bevolkt met plunter bootjes en mensen langs de kant. Eenmaal over de brug naar de goede kant van het water was het even tijd om te lunchen met een paar druppels regen op ons hoofd om daarna door te gaan naar de apen. Het was een berg waar een hele grote groep Japanse apen rondlopen waar je rustig tussendoor kan gaan. Al moet je ze niet aanstaren want dan worden ze boos hahaha. Bijna boven stond er een hutje waar vanuit je de apen nootjes mag geven. Op het moment dat Frank de nootjes kreeg begon er door een druk op de knop een muziekje te spelen en kwamen er meteen een aantal nieuwsgierige apen kijken wat ze konden krijgen... en gelukkig waren we daar ook op tijd, want niet lang nadat we boven aankwamen begon het ook nog eens flink te plenzen. Na de bui konden we weer een beetje rondlopen en genieten van het apengedrag om ons heen. Er waren nog veel meer apen dan we eerst hadden gezien, ook kleintjes. Voldaan van deze leuke dieren zijn we weer richting het centrum van Kyoto gegaan om nog naar een druk toeristisch deel te gaan met allemaal oude huizen en winkeltjes met waaiers, messen en Ghibli studio goodies!
Thuis gekomen van de hele dag hebben we nog een aantal uur zitten praten met andere gasten van het hostel. Dat was wel heel gezellig. Jammer dat we het niet laat konden maken omdat vandaag alweer tijd was om naar Hiroshima te vertrekken...
Dat was het voor deze keer, meer volgt volgende week weer... we'll keep you posted... de foto's willen niet geupload worden ik zal het nog eens proberen morgen. Sayonaraaaaa!!
